1605 - ( 12 ) در كتاب كافى روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « بزرگ‌ترين كيمياگرى كشاورزى است . » 1606 - ( 13 ) سيّابه گويد : « شخصى به امام صادق عليه السلام گفت : فدايت شوم ! از گروهى مىشنوم كه مىگويند : كشاورزى ناپسند است . امام عليه السلام فرمود : كشاورزى و باغدارى كنيد . نه ، به خدا سوگند ! مردم كارى حلال‌تر و پاكيزه‌تر از آن انجام نمىدهند . به خدا سوگند ! پس از خروج دجال ، كشاورزى و كاشتن درخت خرما رونق مىگيرد . ( يا پس از خروج دجال ما به كشاورزى و كاشتن درخت خرما مىپردازيم ) . » جعفر بن احمد قمى در كتاب الغايات نيز اين حديث را روايت كرده است . 1607 - ( 14 ) صالح بن على بن عطيه از مردى - كه او را نام برد - روايت مىكند كه : « امام صادق عليه السلام با گروهى از انصار برخورد كرد كه مشغول شخم زدن بودند ، امام عليه السلام به آنها فرمود : شخم بزنيد ؛ زيرا پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : خداوند با هوا مىروياند همان‌گونه كه با باران مىروياند . آن مرد مىگويد : آنان شخم زدند و زراعت‌شان نيكو شد . » 1608 - ( 15 ) سيد مرتضى قدس سره در رسالهء المحكم و المتشابه به نقل از تفسير نعمانى روايت مىكند كه امير مؤمنان عليه السلام در بخشى از يك حديث فرمود : « گذران زندگى مردم از پنج راه است : كارمندى براى حكومت ، آبادانى زمين ، بازرگانى ، كارگرى و صدقات . . . دليل آباد كردن زمين - كشاورزى - اين سخن خداوند است : « او شما را از زمين پديد آورد و از شما خواست تا آن را آباد كنيد . » پس خداوند به ما اعلام كرد كه آباد كردن زمين را به مردم دستور داده است تا از اين راه به وسيلهء حبوبات و ميوه‌ها و چيزهاى ديگرى كه زندگانى مردم به آن استوار است ، گذران زندگانى كنند . » ارجاعات گذشت : در تعدادى از روايات باب بيست و پنجم از باب‌هاى طلب روزى و باب يكم از باب‌هاى مزارعه ، مناسب با اين بحث هست . مىآيد : و از روايات باب بعدى مىتوان در اين رابطه استفاده كرد . روايت سوم از باب چهل و ششم از باب‌هاى معاشرت فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « مرد از زمين آفريده شده است و همت و تلاش او نيز در رابطه با زمين است . » و روايت چهارم مانند آن . و بنگر باب بيست و دوم را .